Segmenty kraty odgrodowej

tekst: Roman Jarra

Pszczelarstwo, Rok IX, nr 3, marzec 1958 — ROMAN JARRA

ROMAN JARRA

strona 72

Od dawna zostało stwierdzone, że tradycyjny ul Dadana na 12 ramek z półnadstawką jest dla silnych rojów za mały. Utrudnia to często przygotowanie na okres wziątku rodzin odpowiedniej liczebności i utrzymanie ich w nastroju roboczym. Dlatego to pszczelarze gospodarujący w takich ulach zaczęli na dolny korpus gniazdowy zamiast półnadstawki nakładać w odpowiedniej porze drugą kondygnację mieszczącą pełne 12 ramek gniazdowych.

Sposób ten dawał od razu dwie korzyści. Dawał pszczołom dużo miejsca na czerw i składanie zapasów, a równocześnie eliminował z pasieki półramkę nadstawkową, jako w tym sposobie gospodarki zupełnie zbyteczną. Dwukondygnacyjne prowadzenie pszczół w ulach Dadana było szeroko propragowane w Związku Radzieckim i zostało tam wprowadzone prawie we wszystkich pasiekach uspołecznionych. Ale i u nas jest ono dobrze znane i przez pszczelarzy gospodarujących w dadanach stosowane.

Górną kondygnację nakłada się przeważnie w drugiej połowie maja, to jest wtedy, kiedy pszczoły zajmują już całe 11 — 12 ramek gniazdowych i mają co najmniej 7 ramek czerwiu. Przed nałożeniem górnej kondygnacji wyjmujemy z dolnej 3 ramki czerwiu: dwie krytego, a jedną różnego wieku, gniazdo przysuwamy do południowej ściany ula i ograniczamy je deską ścieśniającą. Na to nakładamy dnugą kondygnację i układamy w niej ramki następująco: nad gniazdem dolnej kondygnacji, a więc także od południowej strony, dajemy ramkę pyłkowo-miodową, obok 3 wyjęte z dolnej kondygnacji ramki z czerwiem i pszczołami, a dalej 2 ramki węzy i 1 ramkę suszu. Razem nie więcej jak 7 ramek. W ten sposób gniazdo jest od razu zwiększane o 3—4 ramki, a pszczoły równomiernie rozmieszczone w obydwu kondygnacjach. Jak stwierdzono, matka najdalej czwartego dnia przenosi się z czerwieniem do kondygnacji górnej. W tych warunkach dalsza pielęgnacja roju polegać będzie aż do głównego wziątku na stopniowym przenoszeniu świeżo zaczerwionych ramek do kondygnacji dolnej, i uzupełnianiu górnej ramkami z suszem lub węzą. Prowadzone tak roje dochodzą na czas głównego wziątku do ogromnej siły i nie okazują prawie żadnej skłonności do rójki.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy