Pszczoły i pszczelarz w sierpniu
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 7, lipiec 1961 — Prof. dr Antoni Demianowicz
Prof. dr Antoni Demianowicz
strona 193
Już w czasie głównego pożytku ciężko pracujące lotne pszczoły prędzej zużywają się. Wylęg młodych pszczół pochodzących ze zmniejszonego czerwienia nie może oczywiście zrównoważyć tych strat. Roje zaczynają więc maleć. Proces ten trwa jeszcze jakiś czas po ukończeniu głównego pożytku. W tym jednak popożytkowym okresie już tylko część młodych pszczół zaczyna pracować poza ulem — w polu, znosząc nektar, pyłek kwiatowy lub wodę. Pozostałe pszczoły przystąpią do tych prac dopiero na wiosnę. Toteż, gdy główna masa spracowanych w czasie pożytku pszczół wyginie, tempo kurczenia się rojów maleje.
Chociaż ubytek pszczół w roju w pierwszym rzędzie rzuca się w oczy, nie on jest najbardziej charakterystyczny dla okresu po głównym pożytku, lecz odmładzanie się składu rojów. Ono to zapewnia dobre zimowanie, a także dostatecznie duże czerwienie w końcu zimy i pierwszej połowie wiosny. Od tego czerwienia z kolei zależy stopień rozwoju w roku przyszłym oraz stopień wykorzystania głównego pożytku.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
