Pszczelnictwo na Węgrzech
tekst: Balint Kulesar
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 12, grudzień 1960 — Balint Kulesar
Balint Kulesar
strona 353
Główny inspektor do spraw pszczelnictwa w Węgierskim Ministerstwie Rolnictwa
W jednym referacie trudno jest dać obraz pszczelnictwa krajowego. Warunki klimatu i [?]eby, roślinność, poziom i ekonomika przemysłu i gospodarki rolnej, stosunki handlowe z innymi krajami, kultura spożycia żywności przez ludność, system społeczny w kraju itd. — wszystko to wpływa na rozpowszechnienie pszczelarstwa w danym kraju, kierunek hodowli, metody produkcji i ich wyniki.
Obecny stan i pomyślny rozwój pszczelarstwa węgierskiego wiąże się ściśle z przemianami zachodzącymi dzisiaj w węgierskim rolnictwie. Pszczelarstwo węgierskie znacznie ucierpiało w czasie drugiej wojny światowej. W pierw[?]ych latach po wojnie zaczęło się ono rozwijać w powolnym tempie. Znaczny rozwój nastąpił dopiero w roku 1952. Według posiadanych starszych i nowszych danych statystycznych w latach 1951—1959 ilość rodzin pszczelich była większa o około 80%, ilość wyprodukowanego miodu o około 140% w porównaniu z okresem lat 1920—1930.
Obecnie na Węgrzech spółdzielnie produkcyjne, państwowe gospodarstwa i prywatni pszczelarze posiadają około pół miliona pni pszczelich. Na 1 000 mieszkańców przypada około 47 pni. W spółdzielniach produkcyjnych i państwowych gospodarstwach rolnych wypada od 50 do 300, średnio 70 pni na jedno gospodarstwo. Prywatne pasieki liczą od 1 do 100, średnio 10 pni.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
