Pszczelarze Dargini podejmują wielką akcję
tekst: Zofia Chomińska
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 12, grudzień 1958 — ZOFIA CHOMIŃSKA

ZOFIA CHOMIŃSKA
strona 345
Pewien pszczelarz nie chciał kiedyś dopuścić do rójki, gdyż zależało mu na odebraniu jak największej ilości miodu, zastawił więc wylot kratą odgrodową, tak aby wychodzić mogły tylko robotnice i aby trutnie z matką zostały w ulu. Oczywiście robotnice zakryły wylot od zewnątrz, wewnątrz zrobiły to trutnie — w rezultacie nastąpiło uduszenie i rój się zmarnował.
Ktoś użył do ocieplenia uli mat pochodzących z gorzelni, które wysypane były azotoksem użytym jako środek przeciwko pchłom. W efekcie padły 3 roje.
Ktoś inny nie zabezpieczył odpowiednio wylotów na zimę — w rezultacie myszy zniszczyły mu 3 roje pszczele.
Niedopatrzenie, niedbalstwo, lekkomyślność czy też po prostu brak właściwej wiedzy?
Jak zapobiegać rójce? Dlaczego w ulu, w którym zimą padł rój, miód był rzadki jak woda? Czy należy spalić rój, gdy na pszczołach zauważy się jak gdyby „pchełki“ (maiki)? Ktoś w ten właśnie sposób ratował inne pnie przed nieznaną sobie „zarazą“.
Drogo kosztuje nauka zdobywana własnym doświadczeniem. Wiele trzeba płacić za brak wiedzy, za nieumiejętność korzystania ze słowa pisanego, za to, że nie nauczono człowieka czytać, kochać książkę, widzieć w niej przyjaciela i doradcę.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
