Propolis — medykament czy iluzja — a ekonomika produkcji
tekst: Andrzej Pidek
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 10, październik 1981 — Dr Andrzej Pidek
Dr Andrzej Pidek
strona 11
ISiK w Skierniewicach
Badania kosztów produkcji są badaniami długotrwałymi, dlatego też powinno się je podejmować w stosunku do produktów, które przez dłuższy czas znajdują nabywców. Nie bardzo wiadomo, czy do takich produktów należy propolis. W wielu krajach jego ceny są bardzo wysokie. Tak na przykład w Japonii 1 kg propolisu kosztuje około 500 dolarów. W Polsce w 1977 r. cena skupu wynosiła 1000 zł. Na czarnym rynku cena przekracza nawet 10 000 zł/kg. Tak wysokie ceny spowodowane są zbyt małą podażą. Należałoby jednak zastanowić się, czy zapotrzebowanie na propolis będzie się utrzymywało.
Wykorzystywanie produktów pszczelich do celów leczniczych i konserwacyjnych ma w świecie wielowiekową tradycję. Bakteriobójcze właściwości niektórych produktów pszczelich wykorzystywano już w starożytności. Ciało Aleksandra Macedońskiego, który umarł w czasie jednej z wypraw, zakonserwowano w miodzie do czasu przewiezienia do stolicy i urządzenia pogrzebu. Iwan Groźny i Karol Wielki jadem pszczelim leczyli podagrę chorobę, która polega na nadmiernej syntezie kwasu moczowego lub upośledzeniu jego wydalania, co w konsekwencji prowadzi do gromadzenia złogów moczowych w tkankach. Mleczko pszczele stosowali już starożytni Inkowie jako lek na choroby ciała i duszy. Propolis był wykorzystywany do balsamowania zwłok.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
