Problemy szkoleniowe w pszczelarstwie

tekst: Jerzy Makowicz

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 8–9, sierpień–wrzesień 1962 — Mgr Jerzy Makowicz

Mgr Jerzy Makowicz

strona 261

Ostatnio obserwujemy duże przemiany w strukturze pszczelarstwa i metodach prowadzenia prac pasiecznych. Do niedawna normalną powszechnie spotykaną formą gospodarzenia pszczelarskiego były pasieki rolnicze pomyślane jako pomocnicza gałąź gospodarstwa rolnego, czy ogrodniczego. Były to na ogół pasieki nieduże. Zwykle przekazywane z ojca na syna. Były one producentami prawie całej masy miodu towarowego.

Obecnie w rolnictwie obserwujemy daleko posuniętą specjalizację upraw, która wymaga dobrze opanowanej wiedzy i techniki, oraz intensyfikację przejawiającą się między innymi w stosowaniu środków chemicznych do walki z chwastami i szkodnikami. W związku z tym w gospodarce pasiecznej obserwujemy dwa charakterystyczne zjawiska.

  1. Zanikanie chwastów, które w wielu miejscowościach były podstawą niemal całej produkcji miodu towarowego.
  2. Koncentracja pożytków w czasie i przestrzeni ograniczająca je do masowych upraw roślin przemysłowych kwitnących w krótkim okresie czasu.

Taki stan rzeczy stwarza konieczność stosowania na szeroką skalę gospodarki wędrownej, ta zaś pociąga za sobą szereg przemian w systemach gospodarzenia:

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy