Preparaty ziołowe w zapobieganiu i leczeniu nosemozy

tekst: Jan Arcimiuk

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 1, styczeń 1981 — Jan Arcimiuk

strona 10

Przez wiele tysięcy lat leki roślinne stanowiły podstawowe preparaty stosowane w chorobach ludzi i zwierząt. Od połowy XIX wieku nastąpił bujny rozkwit chemioterapii i odtąd leki ziołowe poszły niemal w niepamięć. Od niedawna obserwuje się nawrót do środków leczniczych pochodzenia roślinnego.

Od wielu lat dużym zainteresowaniem cieszą się wśród pszczelarzy praktyków zioła. W poszukiwaniu skutecznych metod zwalczania nosemozy podają je do syropu, przeważnie na zimę, najczęściej w postaci naparu, rzadziej wyciągu alkoholowego. Próbowano stosować rumianek, piołun, czosnek. Pszczelarze w ZSRR dobre wyniki otrzymywali przy stosowaniu naparu z pieprzu tureckiego. Nasi pszczelarze najczęściej przygotowują napar z piołunu o lekkim posmaku goryczy (dodają 1—2 łyżki stołowe do litra syropu). Lek sporządza się w następujący sposób: garść młodych pędów liści piołunu zalewamy 1 litrem gorącej wody, podgrzewamy w ciągu około 1 godziny nie dopuszczając do wrzenia, następnie przetrzymujemy kilka godzin w temperaturze pokojowej i odcedzamy. Gotowanie nie jest wskazane, ponieważ wysoka temperatura zabija biologicznie czynne związki. Piołun wysuszony można kupić w aptece i napar sporządzić według recepty podanej na opakowaniu. Przy sporządzaniu alkoholowego wyciągu rozdrobnione młode liście piołunu zalewamy alkoholem w ilości równej objętości liści. Przetrzymujemy go przez kilka dni w naczyniu zamkniętym i odcedzamy.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy