Prace jesienne przy rozmnażaniu drzew i krzewów miododajnych
tekst: Mieczysław Lipiński
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 10, październik 1958 — MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
strona 289
Ubogie nasze pastwiska pszczele zmuszają pszczelarzy do dołożenia wszelkich starań, aby powiększyć florę miododajną w najbliższej okolicy; zwłaszcza brak owadopylnych roślin pyłkodajnych kwitnących wczesną wiosną hamuje rozwój pszczół, pni pszczelich i często uniemożliwia ich dojście do siły na czas głównego pożytku. Pracy nad polepszeniem pastwiska pszczelego nie należy traktować w sposób przypadkowy, lecz zawczasu ustalić, w jakim okresie chcemy powiększyć pożytek pszczeli i jakich roślin w zależności od warunków miejscowych — użyć do tego celu.
Jesień jest porą zbioru nasion większości naszych drzew i krzewów. Do rozmnażania trzeba zbierać nasiona tych gatunków, które mają istotną wartość dla pszczół. Przede wszystkim nie należy się łudzić, że wiosenny pożytek pyłkowy zapewnią pszczołom takie rośliny jak np.: olcha, brzoza, klon jesionolistny, wiąz, jesion lub sosna. Kwiaty tych roślin nie są owadopylne, lecz wiatropylne i rozwijają się już przy 8° ciepła, kiedy pszczoły nie wylatują z ula, a niewielki nawet wiatr wypróżni pylniki tych kwiatów w ciągu kilku godzin. Wskutek tego pszczołom uda się zebrać z nich pyłek raz na kilka lat i tylko w wyjątkowo sprzyjających okolicznościach, gdy w dniu otwarcia ich pylników wypadnie pogoda ciepła i bezwietrzna. W dalszym ciągu będziemy więc wymieniać tylko te rośliny owadopylne, które mogą mieć większe znaczenie dla pszczół i które warto rozmnażać.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
