Pożytki pszczele, a inne owady
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 9, wrzesień 1953 — ANTONI DEMIANOWICZ
ANTONI DEMIANOWICZ
strona 1
Wyraz pożytek bywa używany przez pszczelarzy dla określenia różnych pojęć. Toteż na wstępie wyjaśnię w jakim znaczeniu używam tego słowa.
Pożytek miodowy jest to cały zasób dostępnych owadom słodkich substancji, wydzielanych przez rośliny na zewnątrz oraz powstających na ich powierzchni wskutek działalności mszyc, czerwców itp. Jest to więc cały zasób nektarów i spadzi. Oczywiście, że dla pasieki ma znaczenie pożytek występujący na przestrzeni objętej lotem jej pszczół. W zależności od czasu występowania pożytki można podzielić na wiosenne, letnie i jesienne. Pożytkiem głównym nazywamy pożytek, z którego pszczoły nagromadzają największą ilość miodu itd.
Zaznaczyć trzeba, że pożytek pojmowany tak, jak to podano, wytwarza się i istnieje niezależnie od pszczół, względnie innych owadów. Można by więc powiedzieć, że w pewnej okolicy występują duże pożytki zupełnie niewykorzystane, gdyż nie ma tam pasieki.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
