Pożytki pełni lata – część 2
tekst: Marek Pogorzelec
Pszczelarstwo, Rok LXVIII, nr 9, wrzesień 2017
W ubiegłym miesiącu przedstawiłem rośliny miododajne uprawiane na polach. Niektóre z nich są nawet w stanie odciągnąć pszczoły od zbioru nektaru z lipy. Niestety, rosną one tylko miejscami. W tym numerze „Pszczelarstwa" skupimy się na roślinach rodzimych dość pospolitych w naturze. Niekiedy skupiska tych roślin na nieużytkach i terenach zdegradowanych są owocem działalności pszczelarza pragnącego poprawić pożytki w okolicy swojej pasieki. Przy odpowiednim doborze gatunku do istniejących warunków glebowych, takie skupiska roślin miododajnych mogą zapewniać pszczołom pożytek przez wiele lat. Przedstawione w artykule gatunki roślin mogą rosnąć na glebach słabych i suchych. Charakteryzują się wysoką miododajnością i długim okresem kwitnienia. Często spotykamy je na obrzeżach lasów, na suchych murawach, w nieczynnych żwirowiskach i kamieniołomach. Nektar z tych roślin jest źródłem cennego miodu, który zwykle jest wolny od śladów środków chemicznych stosowanych w rolnictwie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
