Pożytek rzepakowy

tekst: Teodor Kołodziejczyk

Pszczelarstwo, Rok XI, nr 4, kwiecień 1960 — Teodor Kołodziejczyk

Teodor Kołodziejczyk

strona 103

Z pełnym uznaniem powitaliśmy pracę mgr Ireny Maksymiuk z Zakładu Pszczelnictwa w Skierniewicach nad nektarowaniem rzepaku („Pszczelarstwo“ nr 4/59). Wyniki tej pracy dowodzą, że wydajność miodowa rzepaku jest większa niż dotychczas sądziliśmy i w sprzyjających warunkach atmosferycznych i glebowych wynosi około 240 kg z ha. Obfite nektarowanie rzepaku potwierdza praktyka. Ustawienie pasieki w pobliżu łanu rzepaku zapewnia pracę kilku rojom na 1 ha z dobrym wynikiem. Na tym pożytku pszczelarze nie odczuwają przepszczelenia, mimo że coraz więcej pasiek wywozi się na rzepak. Tak pilnej pracy pszczół, nieraz nawet w niesprzyjających warunkach atmosferycznych nie obserwujemy na innych pożytkach. Silny lot pszczół przy temperaturze 10—12° wskazuje wyraźnie, że nektarowanie rzepaku musi być bardzo obfite. W tak niskiej temperaturze w czasie innych pożytków lot pszczół prawie że ustaje. Dlatego coraz więcej pasiek korzysta z rzepaku, a dzięki obfitości jego nektarowania nie potrzebujemy się obawiać konkurencji z powodu nadmiernej ilości pni pracujących. Może ona wynosić 2—3 roje na 1 ha.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy