Pozyskiwanie miodów z nektaru roślin farmakopealnych

tekst: Józef Niemiec

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 5, maj 1964 — Józef Niemiec

Józef Niemiec

strona 12

winieta działu „Pożytki i zapylanie” — rysunek plastra z czterech sześciokątnych komórek

Rośliny farmakopealne (lecznicze) dotychczas były wykorzystywane na zbiór owoców i nasion, kwiatów, kłączy, korzeni i liści lub na zbiór całego ziela. Obecnie zainteresowania skierowują się na wykorzystywanie oprócz tego ich cennego nektaru, który zebrany przez pszczoły może okazać się znakomitym specjalnym miodem leczniczym.

Z punktu widzenia organizacji i ekonomiki zbioru tego nektaru przez pszczoły istotne znaczenie mają rośliny lekarskie dziko rosnące i uprawiane (kontraktowane) na zbiór owoców, nasion, kwiatów, kłączy i korzeni, gdyż dopuszcza się je do kwitnięcia, a więc do możliwości zbioru nektaru i przeróbki go przez pszczoły. Pozostałym roślinom lekarskim, które uprawia się na zbiór liści lub całej rośliny, zwykle ścina się wierzchołki z kwiatostanami dla szybszego rozwoju liści — i dlatego praktycznego znaczenia dla pszczelarzy nie mają. Praktycznie w rachubę wchodzą rośliny dziko rosnące i uprawiane w zwartych, większych areałach plantacji. Wtedy dowóz pasieki i jej przygotowanie do zbioru nektaru oraz produkcji miodu przez pszczoły może rekompensować nakłady pracy pszczelarza, koszty przewozu, ubezpieczenia pasieki i ryzyko związane z pogodą (deszcze, ostre wiatry itp.).

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy