Pnącza nie tylko do ozdoby
tekst: Marek Pogorzelec
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 10, październik 2012 — Marek Pogorzelec
strona 0



Pnącza sadzone są przez właścicieli ogrodów głównie do ozdoby. Pergole i inne podpory, po których się pną, dają osłonę od wiatru i słońca. Pozwalają zamaskować rupiecie, których nie możemy lub nie chcemy się pozbyć. Niektóre z omawianych w artykule gatunków kwitną niezwykle okazale, inne dają piękną, równomierną osłonę z liści. Z tego względu bluszcz pospolity (Hedera helix L.) oraz winobluszcze trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata Sieb. i Zucc.) i pięciolistkowy (P. quinquefolia L.) sadzone są przy budynkach. Dzięki drobnym korzeniom przybyszowym (bluszcz) lub wąsom czepnym wyposażonym w przylgi (winobluszcz) potrafią stworzyć zieloną „elewację” kilkupiętrowego budynku. Pochodzący ze wschodniej Azji winobluszcz trójklapowy należy do najchętniej oblatywanych przez pszczoły roślin kwitnących w sierpniu. Według badań publikowanych w Wielkim Atlasie Roślin Miododajnych 1 m² dobrze zarośniętej ściany daje 20-30 g miodu. Jest to prawdopodobnie najlepszy pożytek z rosnących u nas pnączy. Niektóre z 200 gatunków powojników i niezliczonej liczby ich odmian również cieszą się sporym zainteresowaniem pszczół.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
