Pierzga jako pożywka

tekst: Bolesław Pustelnik

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 3, marzec 1964 — Bolesław Pustelnki

Bolesław Pustelnki

strona 14

winieta działu „Produkty i przetwórstwo” — dwa stykające się sześciokąty (kontury plastra) z napisem działu

Jednym z produktów pszczelich jest pierzga, mająca wielkie znaczenie jako pokarm dla pszczół dorosłych, przede wszystkim jednak niezbędny dla czerwiu. Pierzga w stosunku do pyłku zbieranego przez pszczoły jest tym, czym miód dojrzały zasklepiony w stosunku do nektaru. Bowiem tak pyłek, jak nektar są tylko surowcami, które aby mogły stać się całkowicie wykończonym pełnowartościowym produktem, są przez pszczoły poddawane wielu skomplikowanym operacjom przetwórczym. A więc jasne jest, że pierzgi i pyłku z obnóży nie można identyfikować, stawiać na równi.

Dotychczas pierzga traktowana jest przez pszczelarzy dwojako:

a) pozytywnie jako czynnik decydujący o rozwoju rodziny pszczelej przede wszystkim w okresie wiosennym i w sierpniu, przy przy czym uważa się za klęskę, jeśli pyłku jest w okolicy za mało;

b) jako zło nieuniknione, jeżeli w plastrach okaże się nadmiar pierzgi przy ścieśnianiu gniazd na zimę.

Jest to zło nieuniknione dlatego, że jak dotąd nie mamy pewnych sposobów, które gwarantowałyby takie przechowanie pierzgi w plastrach przez zimę, by pierzga ta mogła być w następnym roku należycie wykorzystana dla pszczół. Stosowane często zasypywanie komórek z niezasklepioną pierzgą mączką cukrową, t. zw. pudrem, nie rozwiązuje tego problemu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy