Organizacja wędrówek pasiek
tekst: Mieczysław Pawelec
Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 12, grudzień 1965 — Mieczysław Pawelec
strona 14
Zwiększająca się z roku na rok intensyfikacja gospodarki pasiecznej, a tym samym rosnąca liczba pasiek wędrujących na pożytki rolne i leśne (dla przykładu woj. wrocławskie 40% pasiek) zmusza do ujęcia wędrówek w organizacyjno-prawne ramy. Konieczność ta wypływa z dwu zasadniczych przyczyn: trzeba dbać o właściwe rozmieszczenie pasiek na pożytkach i o zdrowotność tych pasiek.
Początkowe wyjazdy pasiek miały charakter nie zorganizowany, jakże często bez rozeznania źródła pożytku oraz bez badania pszczół. Wpływało to na rozprzestrzenianie się chorób na inne zdrowe pasieki.
Jest faktem, w woj. wrocławskim przy opracowywaniu mapy ognisk choroby roztoczowej w 1962 r. największe jej nasilenie stwierdzono przy drogach, którymi wędrują pasieki. Wędrownictwo nie zorganizowane wywoływało również awantury między pszczelarzami o stanowiska dla swoich pasiek.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
