Okiem naturalisty (5)
tekst: Dariusz Szmidt
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 11, listopad 2012 — Dariusz Szmidt
Dariusz Szmidt
strona 12
Gdyby zastanowić się nad elementami, które maja wpływ na to, że pszczoły są słabe i chorujące, trzeba by zerknąć na chwilę do ogrodu. Bardzo wielu z nas prowadzi własne uprawy, zaopatrując się rokrocznie w nasiona produkowane hurtowo w przedsiębiorstwach nasiennych. Zapomnieliśmy jednak o tym, że można i powinno się pozyskiwać nasiona z własnej roli, wybierając jako „rodziców” rośliny silne i zdrowe, choć nie zawsze plonujące obficie, za to różnorodne. A czas już nagli, bo niedługo staniemy pod ścianą, docierając do punktu, w którym jedynie bezradnie będziemy wspominać jak to drzewiej bywało. Aby tak się stało, nie musimy uprawiać roślin modyfikowanych genetycznie. Małe GMO jest już obecne na rynku w coraz szerszym wachlarzu, już wkroczyło śmiało do każdego niemalże warzywnika. Chodzi mianowicie o rośliny oznaczone symbolem F1, czyli odmiany mieszańcowe, wyhodowane w drodze specjalnych krzyżówek, wbrew naturze (takie hybrydy w naturalnych warunkach nie mogłyby powstać, są jedynie efektem ludzkiej manipulacji).
Roślina wyrastająca z nasiona F1 owszem ma wszystkie cechy opisane przez producenta, jednak już jej nasiona tych cech nie przekażą, jej dzieci, wnuki itd. będą ułomne. Punktem honoru producenta jest wysoka wydajność, którą jednak zawsze uzyskuje się kosztem osłabienia rośliny, co przejawia się podatnością na niekiedy dziwne choroby i szkodniki, zmuszając jednocześnie do stosowania środków ochrony roślin. I tak błędne koło się kręci. A sam konsument nie dość, że zjada „nienaturalne” i niepełnowartościowe płody, to w dodatku zaprawione chemią.
Jak na dłoni, drodzy Państwo, widoczna jest analogia do współczesnej hodowli pszczół, w której matki powstają w wyniku podobnych ludzkich manipulacji. Tworzone są krzyżówki, które nie dość, że nie powstałyby w naturze same, to przy naszej pomocy, świadomej lub nie, praktycznie wyparły lokalne, silne i zdrowe rasy, zastępując je mieszańcami. Te zadomowione naturalne rasy były może mniej wydajne, ale były doskonale pasującym ogniwem do otoczenia, w którym żyły. Siła rodziny była na tyle duża, że nie wymagała „ochrony chemicznej”. Rodzina wyżywiła i siebie, i pszczelarza, potrafiła się odmłodzić i namnożyć. Niegdyś natura sama tworzyła rasy pszczół, które były najlepiej przystosowane do panujących warunków, mogąc bez uszczerbku trwać, wykonując znojne swe dzieło. Czystość ras zapewniały bariery w postaci mórz czy łańcuchów górskich. Obecnie granice nie istnieją.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
