Okiem naturalisty (4)

tekst: Dariusz Szmidt

Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 10, październik 2012 — Dariusz Szmidt

Dariusz Szmidt

strona 8

Zakończenie poprzedniego felietonu niech będzie wstępem obecnego. Proponowałem podchodzić z czułością do swojego kawałka ziemi, do fragmentu natury, z którym kontaktuje się z pewnością każdy czytający „Pszczelarstwo”. Jest to najprostsza droga do samoleczenia układu człowiek-przyroda, służąca równoważeniu negatywnego wpływu przemysłowo rozwiniętego świata. Poza ogrodnikami, działkowcami, pszczelarzami nie ma innych ratowników ludzkości i naprawdę, drodzy Państwo, nie ma w tym przesady. Jednak i Ci muszą wpierw zrozumieć, że to natura ma kierować ich działaniem, nie zaś potrzeba zarobku czy jakieś inne, sztuczne cele, pociągające za sobą stosowanie herbicydów czy pestycydów. Z tego względu właśnie nie wymieniłem w powyższym gronie rolników (chociaż przecież i tu są wyjątki). Raz jeszcze apeluję – nie traktujmy już więcej żadnej istoty jako szkodnika lub chwastu. Nie tylko dlatego, że próbując go „zwalczać”, zaburzymy równowagę ekosystemu, ale również z powodu prostej, naturalnej zasady bumerangu polegającej na tym, że sami zostaniemy potraktowani jak szkodniki.

W zachowaniu planety nie ma – drodzy Państwo – przypadków. Stanowimy jeden, wielki, żywy system, z niezliczonymi i trudnymi do pojęcia powiązaniami. Nasze negatywne oddziaływania na planetę są jak opisywane przez medycynę choroby z autoagresji, to jest atakowanie/niszczenie jednych komórek przez inne w obrębie tego samego organizmu. Tego typu schorzenia uważane są przez lekarzy za sprzeczne z logiką i zdrowym rozsądkiem.

Pojawienie się chwastu czy szkodnika ma swoje oczywiste cele. Należy tylko spróbować je odczytać. Jest tu analogiczna sytuacja do objawu chorobowego, który próbujemy stłumić bez określenia rzeczywistej przyczyny. W każdym centymetrze sześciennym gleby znajduje się bardzo dużo nasion. Dlaczego kiełkują jedne, a inne nie mają tej szansy? Odpowiedź jest prosta. Ziemia pozwala wyrosnąć konkretnej roślinie, aby przywrócić lub utrzymać miejscową równowagę. Gdyby się temu ściśle przyjrzeć, to w wyniku badań czy obserwacji okaże się, że akurat ten, a nie inny gatunek będzie uzupełniał lokalne niedobory mikroelementów lub redukował ich nadmiary, tudzież regulował liczbę obecnych w środowisku owadów („szkodników”) itp. Jedyną i niezwykle skuteczną ochroną przed wszelkimi patologiami jest bioróżnorodność, zezwolenie na powstanie miejscowej równowagi i prowadzenie upraw zgodnych z tym naturalnym rytmem. W takich biologicznych układach również owady utrzymują swoje zdrowie. Natomiast jako przeciwieństwo – każda wielkoobszarowa uprawa monokulturowa jest słaba sama w sobie, bo niezrównoważona. Nigdzie w naturze rośliny nie bytują w dużych, zupełnie odosobnionych skupiskach. Zawsze towarzyszy im jakaś wegetacja, wspierająca bądź kontrolująca. Monouprawa dodatkowo osłabia otoczenie, w tym bytujące w owym środowisku zwierzęta. Czynniki regulujące, włączające się automatycznie, aby naprawiać ekosystem, próbują ograniczyć dominację jednej z roślin. Stąd podatność monokultur na choroby grzybicze i plagi „szkodników” i „chwastów”. Rolnik, aby nie zostać z pustymi rękami, jedyną alternatywę widzi w używaniu chemicznych środków ochrony roślin, co, jak już sobie uświadomiliśmy, uruchamia błędne koło nawarstwiających się patologii, prowadzące do miejscowej ekologicznej katastrofy. Cierpią na tym, i to bardzo, wszelkie istoty połączone z daną uprawą. Cierpią więc na pewno zapylacze – pszczoły. Produkcja miodów gatunkowych z monokultur rolniczych jest zatem obarczona obciążeniem zdrowotnym pszczół. Głównym tego powodem jest nieurozmaicona dieta oraz oczywiście wpływ środków ochrony roślin.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy