Ocena sezonu pszczelarskiego 1963 r.

tekst: Leon Bornus, Michał Gromisz

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 9, wrzesień 1964 — Prof. Leon Bornus, Mgr Michał Gromisz

Prof. Leon Bornus Mgr Michał Gromisz Zakład Pszczelnictwa IS

strona 2

Rok 1963 był w Polsce wyjątkowy pod wieloma względami, Zaczęło się do „zimy stulecia”, mroźnej i długiej, nie podobnej do żadnej, z którą mogłoby ją porównać żyjące dziś pokolenie ludzi. Potem nadeszła wiosna krótka i ciepła, obfitująca w opady, które sprowadziły powodzie w niektórych rejonach kraju. Pod koniec czerwca opady zanikały, a na horyzoncie niepodzielnie zapanowało słońce, nagrzewając ziemię za wszystkie poprzednie utrapienia od wielu lat. Po raz pierwszy mogliśmy zażywać intensywnej kąpieli słonecznej, nie gorzej zapewne niż nasi pobratymcy Bułgarzy.

Tak wyjątkowy przebieg warunków atmosferycznych musiał w zasadniczy sposób wpłynąć na kształtowanie się pożytków pszczelich i na zbiór miodu. Dowodu na to dostarczają nam notatki z kontroli wagowej. Materiały otrzymaliśmy z 353 punktów, z terenu 167 powiatów (pragnęlibyśmy mieć ich więcej i mamy nadzieję, że z czasem otrzymamy je ze wszystkich powiatów). Zajmijmy się zatem informacjami, jakie nam przyniosły karty wagowe z uli kontrolnych.

Warunki atmosferyczne

Sroga i długa zima zaskoczyła pszczelarzy w tym sensie, że w ostatnim okresie przyzwyczaili się raczej do zim łagodnych i krótkich. Najczęściej nie dawano rodzinom pszczelim pełnych norm zapasów na zimę i strat prawie nie było. Udawało się to oczywiście do czasu. Przyszła jednak kara na skąpców. Roje z małymi zapasami padły z głodu. Nierzadko zmarnowane zostały całe pasieki, w niektórych stan zmniejszył się do 50 lub 40%. Przeciętne straty według szacunków wiosennych wyniosły 15—20% stanu liczbowego rojów. W skali krajowej straciliśmy zatem około 230 000 rojów. Poza tym w pozostałych rojach padło również dużo robotnic. Horoskopy na wiosnę nie były zatem zachęcające. Zarysował się niedostatek zapylaczek dla roślin kwitnących wcześnie i raczej słaby rozwój rojów.

Zima właściwie skończyła się dopiero na początku kwietnia. Chwilowo opadów nie było dużo, ale w maju w różnych rejonach kraju norma opadów dochodziła już do 200, 300 a nawet 400% średniej wieloletniej. Przy tym poza kilkoma dniami między 15—20 maja temperatury były bardzo wysokie, miejscami do 28°. Nieco chłodniej było jedynie na południowym zachodzie. Maj był zatem nadzwyczaj pomyślny dla wegetacji roślin. Nektarowanie było wysokie, pszczoły zebrały dużo nektaru z sadów i rzepaków ozimych. Tylko na północy kraju pod koniec maja warunki się trochę pogorszyły, bo brak opadów i wysoka temperatura sprowadziły suszę. Prawie do 15 czerwca opady nie przekraczały tam 20% normy.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy