Obowiązkiem każdego pszczelarza — dać produkty pełnowartościowe

tekst: Czesław Nowakowski

Pszczelarstwo, Rok XI, nr 7, lipiec 1960 — Czesław Nowakowski

Czesław Nowakowski

strona 194

Jaki miód nazywamy „pszczelim”? Czy z cukru buraczanego mogą pszczoły zrobić produkt, który wolno nazwać miodem? Czy konsumenci mają rację twierdząc o fałszowaniu miodu przez pszczelarzy? Dlaczego w wielu miodach pszczelich znajduje się nadmierna ilość sacharozy? Jak temu zaradzić?

Odpowiem na te pytania po kolei:

Cukier buraczany, a ściślej mówiąc syrop, którym karmimy pszczoły, nie jest surowcem miodu pszczelego! Surowcami miodu pszczelego są wyłącznie: nektar kwiatowy i spadź. Na ten temat pisze szczegółowo T. Majewski w książce „Miód pszczeli”, wyd. II, 1959 r. Co prawda w miodzie pszczelim są cukry, a nawet sacharoza, czyli cukier o wzorze chemicznym odpowiadającym cukrowi buraczanemu, ale w dojrzałym miodzie jest go niewielka ilość. W nektarze jest go więcej. Rozłożenie cukru buraczanego na cukry proste przez inwertazę (enzym) z gruczołów pszczelich nie świadczy, iż w ten sposób możemy otrzymać miód! Prócz cukrów, które można zresztą otrzymać również w drodze chemicznej przeróbki, niekoniecznie przy udziale pszczół, w miodzie pszczelim znajdują się składniki naturalne, których fabrycznie nie da się wytworzyć. One to właśnie odróżniają ten cenny produkt od słodyczy sztucznych. Są to przede wszystkim różne sole mineralne, enzymy, cenne kwasy organiczne, olejki i barwniki naturalne.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy