O zmianie matek

tekst: Jadwiga Guderska

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 4, kwiecień 1962 — Jadwiga Guderska

strona 108

W racjonalnej hodowli pszczół przyjmuje się jako zasadę coroczną zmianę 50% matek w pasiece. Jest bowiem rzeczą dowiedzioną, że tylko przez dwa pierwsze lata życia matka znosi duże ilości jajeczek, roje z młodymi matkami szybko się rozwijają, są aktywne w ciągu całego sezonu i gromadzą duże ilości miodu. Matki starsze składają nie tylko mniej jajeczek ale i większy jest procent jaj niezapłodnionych, a ponadto częściej giną one w czasie zimy aniżeli młode. Roje z matkami starszymi niż dwuletnie wolniej dochodzą do siły, są bardziej skłonne do rojenia się, a wskutek tego znacznie słabiej wykorzystują pożytek główny.

Konieczność zmiany matek nie budzi więc wątpliwości. Natomiast zagadnienie najkorzystniejszych sposobów ich zmiany pozostaje nadal otwarte.

Krótki wstęp tej treści rozpoczyna obszerny artykuł W. G. Kaszkowskiego, kierownika działu pszczelarskiego Kemerowskiej rolniczej stacji doświadczalnej, zamieszczony w grudniowym numerze „Pczełowodstwa” z roku ubiegłego. W dalszym ciągu autor stwierdza, że problem zmiany matek wyłonił się równocześnie z wprowadzeniem ula ramowego i do dziś dnia jest aktualny. Obecnie zaleca się powszechnie zmieniać matki przez poddawanie rojom unasienionych lub nieunasienionych bądź przez danie matecznika wziętego z innego pnia. Rzecz jednak w tym, że niemal wszystkie stosowane metody prowadzą często do obniżenia wydajności rojów w roku zmiany matek, nie mówiąc o tym, że zabiegi związane z ich poddawaniem zajmują wiele czasu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy