O wyrobie miodów pitnych

tekst: Mieczysław Wojtacki

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 12, grudzień 1981 — Mgr inż. Mieczysław Wojtacki

Mgr inż. Mieczysław Wojtacki

strona 16

Jednym z przejawów wysokiej kultury osobistej jest umiar w używaniu napojów alkoholowych, a niebagatelnym czynnikiem ułatwiającym właściwy stosunek do napojów alkoholowych jest znajomość szlachetnych trunków, wśród których grupę najznakomitszą stanowią miody pitne.

Wartość i walory tych napojów zależą od: 1) jakości surowca miodowego, 2) sposobu przygotowania oraz 3) długości okresu leżakowania (dojrzewania).

Nie ujmując nic specjalistycznym zakładom, produkującym miody pitne w Polsce, muszę jednak obiektywnie przyznać, że właśnie ze względu na dwa z podanych wyżej czynników wartości miodów pitnych, pszczelarze i pasiecznicy są predysponowani do amatorskiego wyrobu najlepszych gatunków trunków miodowych. Przede wszystkim jako producenci miodu dysponują najlepszym i najbardziej różnorodnym surowcem. Dalej, nie mają problemu z przedłużeniem okresu leżakowania (dojrzewania) napojów nawet do 8—10 i więcej lat, co w warunkach produkcji przemysłowej z uwagi na obowiązujący cykl produkcyjny jest zupełnie niemożliwe.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy