O wartość metody w gospodarce dwurojowej
tekst: Michał Gromisz
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 10, październik 1958 — MICHAŁ GROMISZ

MICHAŁ GROMISZ
strona 275
1. Wielkość odkładów popołączeniowych a opłacalność gospodarki dwurojowej. W poprzednim artykule „Próba teoretycznej oceny gospodarki dwurojowej“ (Pszczelarstwo nr 9/58) do porównań i omówień brano rój (D) powstały z połączenia dwóch rojów bez pozostawienia odkładu. Powszechnie zaleca się jednak zachowanie obu matek przez wydzielenie części pszczół i czerwiu z jednego z rojów przeznaczonych do połączenia. Jasne, że zastosowanie takiej kombinacji wytworzy nieco inną sytuację w pasiece. Przede wszystkim nie zmniejszy się liczba rojów stanu pierwotnego; zostanie tylko krańcowo zróżnicowana struktura wewnątrz tych rojów. Wprawdzie nastąpi zgromadzenie masywu wartości roboczej pasieki u połowy liczby pni, ale w ogólnym układzie „siły“ i w obrocie nektarem pasieki zajmują pewną pozycję również i odkłady. Oczywiście znajduje to odbicie w zbiorach miodu towarowego.
Przypuszcza się, że interesujące będzie rozpatrzenie, jak i w jakim stopniu odkłady mogą wpłynąć na zmiany w możliwości gromadzenia zasobów nektaru w rojach powstałych z połączenia. Do porównań wzięto 5 różnych w starcie, pod względem składu i siły, odkładów — stanowiły one pewnego rodzaju warianty sposobu realizacji gospodarki dwurojowej. Określenie odkładów i charakterystykę ich rozwoju — zresztą bardzo dowolne i raczej z założenia — podano w tabeli 1. Odkłady umieszczono w tabeli w kolejności według wzrastającej ich siły z tym, że I—III mają siłę wyjściową tę samą, tylko w okresie późniejszym różnią się sposobem doglądu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
