O uprawie gryki
tekst: Marek Ruszkowski
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 9, wrzesień 1953 — MAREK RUSZKOWSKI

MAREK RUSZKOWSKI
strona 5
Gryka (Fagopyrum esculentum) pochodzi z górnych wilgotnych rejonów Himalajów. Jest szeroko rozpowszechniona w uprawie na terenie ZSRR i wschodniej części Polski. W Polsce uprawa jej skupia się głównie w drobnych gospodarstwach, na glebach lekkich. Obszary dotychczas zasiewane gryką są bardzo małe; spowodowane to jest głównie tym, że plonowanie gryki uzależnione jest w dużym stopniu od warunków środowiska. Jednakże rozszerzenie uprawy gryki jest zagadnieniem bardzo ważnym, ponieważ kasza gryczana jest wartościowym pokarmem zawierającym duże ilości białka łatwo przyswajalnego przez organizm ludzki. Prócz tego zawiera on żelazo, fosfór, kwasy organiczne i duże ilości witaminy B₁. Poza tym z powodu długiego okresu kwitnienia i chętnego nawiedzania jej przez pszczoły jest rośliną o wysokiej wartości miododajnej.
Plonowanie ziarna gryki waha się w granicach od 2 — 30 q z ha. Od czego zależy tak nierównomierne plonowanie tej rośliny? Badacz radziecki G. Sołowiew podaje przyczyny tego zjawiska. Niskie plonowanie gryki spowodowane jest zamieraniem kwiatów, których, jak stwierdzono doświadczalnie, zasycha od 90 — 95%. Przyczyną tego jest niedostateczne zaopatrzenie kwiatów w związki organiczne wytwarzane przez liście, co prowadzi do głodowania kwiatów i ich zawiązków, oraz niedorozwoju i obumierania ich.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
