O pszczołojadzie który pszczół nie jada i żołnie, która nie jest żołną
tekst: Mieczysław Wojtacki
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 10, październik 1961 — Inż. M. Wojtacki
Inż. M. Wojtacki
strona 312

Wiadomości ogółu pszczelarzy. jeżeli chodzi o szkodniki i wrogów z gromady ptaków (Aves) ograniczają się właściwie do pszczołojada i „żołny”, (a właściwie innych gatunków branych za żołnę), które są traktowane z całą surowością i niemiłosiernie przez „świadomych” pasieczników tępione. Nierzadko też bywa, że rozróżnianie gatunków ptaków nie wychodzi poza znajomość wróbla, sikory i wrony — co z reguły prowadzi do niszczenia szeregu pożytecznych ptaków, które osiedlają się lub przebywają w pobliżu pasiek.
Zwykłe ludzkie poczucie sprawiedliwości wymaga, aby przed ostatecznym wyrokiem
strona 313
sprawę dokładnie rozpatrzeć, co też w oparciu o wypowiedzi takich autorów, jak Sokołowski, Nurnberg, Brehm, Haber, Domaniewski i in. postaram się zrobić.
Pszczołojad (Pernis apivorus) jest ptakiem pospolitym w całej Europie. Przylatuje on do nas na okres lęgów i wychowu potomstwa z ciepłych krajów. Wędruje pojedynczo lub w grupach. Większe zgrupowania ptaków po przylocie rozpadają się na pary, które osiedlają się w miejscach gniazdowania.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
