O pszczole kraińskiej i o wychowie matek w mojej pasiece

tekst: Ferdynand Jośko

Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 6, czerwiec 1968 — Ferdynand Jośko

Ferdynand Jośko

strona 10

zdjęcie ramki hodowlanej z korkami w przedziałach, połączonej z ramką pokarmową z szufladkami

Zanim zdecydowałem się na wychów matek pszczelich, zwiedziłem różne instytuty pszczelarskie za granicą, pokaźną liczbę dużych pasiek i kontaktowałem się z wybitnymi pszczelarzami prawie całego globu. Zresztą nie tylko dla wychowu matek, ale poznania pszczelarstwa w ogóle.

Spośród licznych ras i linii, mimo że matki naszych krajowych linii nie są złe, wybrałem pszczołę kraińską (Apis mellifica carnica Pollm.) linii „Sklenar 47”, zwaną popularnie sklenarką.

Według najnowszych badań pszczoła kraińska obejmuje swym zasięgiem Jugosławię, Albanię, Bułgarię, Rumunię, Czechosłowację, a na terenie Polski — Podkarpacie i Śląsk. Jest coraz częściej hodowana w Szwajcarii, w NRD wypiera pszczołę północną, a z Austrii eksportowana jest niemal na całą kulę ziemską. Ostatnio wypiera pszczołę włoską (Apis mellifica ligustica Spin), która dla swej łagodności, niewielkiej rojności. trzymania się plastrów i stosunkowo dobrego znoszenia długich zim, ma wielu zwolenników, ale z której hodowcy rezygnują, bo nie do każdego klimatu się nadaje.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy