O przepszczeleniu i wędrówkach

tekst: Stanisław Witkoś

Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 11, listopad 1966 — Stanisław Witkoś

Stanisław Witkoś

strona 9

winieta działu „Czytelnicy piszą” — gałązka iglasta i stalówka pióra nad napisem

W wielu miejscowościach naszego kraju istnieje problem przepszczelenia, z którego nie zdaje sobie sprawy większość naszych pszczelarzy.

Ujmijmy to zagadnienie w liczbach. Zakładamy, że jakaś baza pożytkowa może dostarczyć 5 000 kg miodu — gotowego już produktu. Powiedzmy, że ową bazę wykorzystuje 50 pni średniej siły. Na całoroczne własne potrzeby każdy z nich zużyje przeciętnie po 80 kg, czyli wyczerpie z owego zapasu 4 000 kg. Nadwyżka wyniesie 1 000 kg, a więc po 20 kg z pnia. Jeśli tę samą bazę wykorzysta nie 50 a 60 pni, wówczas nadwyżka wyniesie tylko 200 kg, tj. po 3,5 kg z pnia.

Gdy natomiast w tej samej bazie znajdzie się nie 50 a 80 pni, wówczas każdej rodzinie brakuje po kilkanaście kg do normalnego rozwoju. Pszczelarz biorąc po kilka kg z ula uprawia gospodarkę rabunkową i stwarza w pasiece sytuację głodową. O dalszym przyroście liczby pni trudno już w tych warunkach mówić.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy