O krytykach, dyskusji i hodowli

tekst: Stefan Stefański

Pszczelarstwo, Rok IX, nr 12, grudzień 1958 — STEFAN STEFAŃSKI

winieta działu „Dyskutujemy” — rysunek gałązki wrzosu przy czarnym pasie z napisem

STEFAN STEFAŃSKI

strona 361

Znane i cenione pismo satyryczne „Szpilki“ za stałe motto przyjęło słowa Ignacego Krasickiego: „Prawdziwa cnota krytyk się nie boi“. Zasadą tą kieruje się wielu naszych krytyków, nie bojąc się, ale też nie zawsze pamiętając, iż w dyskusji obowiązują ogólnie w świecie kulturalnym przyjęte zasady.

Inne czasopismo, „ARGUMENTY“, pismo dyskusyjno - polemiczne trzyma się zasady Sokratesa, słynnego filozofa starożytnej Grecji: „NIE UMIEM NIKOGO I NICZEGO SŁUCHAĆ JAK TYLKO ARGUMENTU, KTÓRY MI SIĘ PO ROZWADZE WYDA NAJLEPSZY“. Wydaje mi się, że ta myśl Sokratesa winna stać się stałą, zasadniczą myślą przewodnią wszelkiej krytyki i dyskusji, a nawet podstawową wytyczną dla tych wszystkich, którzy starają się innych słowami przekonywać.

Tylko argumeny i tylko prawda, możliwie jak najbardziej obiektywnie ujęta — pełne, uczciwe podejście do zagadnienia — winny cechować każdego piszącego. Każdy artykuł pisany dla „Pszczelarstwa“ wart jest wydrukowania go, jeżeli wnosi myśl nową, lub w taki czy inny sposób przyczynia się do podniesienia hodowli pszczół.

CEL ARTYKUŁU DYSKUSYJNEGO: To zwrócenie uwagi na możliwość innego rozwiązania danego zagadnienia niż dotychczas to czyniono; podanie projektu, jak należało to zagadnienie rozwiązać; pobudzenie czytelników do myślenia nad tym zagadnieniem oraz spowodowanie dalszych wypowiedzi czytelników z myślą znalezienia jak najlepszego rozwiązania danego problemu.

Żaden artykuł dyskusyjny nie może rościć sobie pretensji, że obejmuje już wszystko, co na ten temat można powiedzieć i że ostatecznie rozwiązuje dane zagadnienie. Dalsze wypowiedzi czytelników mogą bowiem i powinny pogłębić temat i dać podstawę do ostatecznego rozstrzygnięcia. Taką powinna być w założeniu i na tym właśnie polega dyskusja.

JAKA POWINNA BYĆ DYSKUSJA? W „Pszczelarstwie“ nie mamy tradycji dobrej dyskusji. Mamy jej oprócz tego stanowczo za mało, co nie świadczy dobrze ani o piśmie, ani o Czytelnikach. Każdy z nas ma swoje indywidualne zapatrywania na różne zagadnienia. Właśnie w pszczalarstwie trudno ująć wszystko wszechstronnie w jednym artykule. Zbyt wiele mamy tu rozbieżności w poglądach na kierunek działalności, na zagadnienia hodowlane, gospodarcze, a nawet stosowana terminolgia pszczelarska jest raczej narzucana przez jednostki, a nie naukowo i zespołowo uzgadniana.

Musimy się koniecznie dzielić swoimi poglądami, aby dojść w końcu do wspólnego celu, do sprecyzowania — co WIĘKSZOŚĆ uważa za słuszne, zwłaszcza dzisiaj w dobie socjalizmu oraz wzmożonego postępu nauki i techniki XX wieku.

Właśnie dyskusja — RZECZOWA, BEZSTRONNA, TAKTOWNA, NAŚWIETLAJĄCA SAMO ZAGADNIENIE jest bardzo pożyteczna. Taka dyskusja uczy czytelników i przyczynia się do podnoszenia fachowego poziomu i pisma i czytelników.

W dobrej dyskusji obowiązują następujące zasady:

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy