O chorobie zarodnikowcowej
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok V, nr 12, grudzień 1954

strona 10
W lipcowym numerze miesięcznika „Pczełowodstwo“ ukazał się ciekawy artykuł S. Żdanowa profesora Kazańskiego Instytutu Weterynarii, w którym omawia on jedną z często występujących chorób pszczół, jaką jest choroba zarodnikowcowa.
Jak to ogólnie wiadomo, chorobę tę powoduje pewien pierwotniak, a więc jednokomórkowy organizm zwierzęcy, noszący nazwę zarodnikowiec pszczeli (Nosema apis). Pasożytuje on w jelicie środkowym (trawiennym) pszczoły dorosłej, a w warunkach niesprzyjających wytwarza przetrwalniki zwane sporami.
Na wstępie artykułu prof. Żdanow stwierdza, że aby skutecznie zwalczać chorobę zarodnikowcową niezbędne jest dokładne poznanie życia pierwotniaka, który ją powoduje oraz poznanie właściwości obronnych, jakie cechują organizm pszczoły. W artykule swoim autor omawia te wyniki badań radzieckich, które mogą być wykorzystane przy opracowaniu metod zwalczania choroby zarodnikowcowej.
Badania przewodu pokarmowego pszczoły potwierdziły fakt, że spory zarodnikowca, które ukształtowały się w jelicie środkowym pszczoły, nie mogą rozwinąć się w ciele tej samej pszczoły. Zarodek pasożyta wydobywa się tylko z tych spor, które zostały połknięte przez pszczołę i dostały się do światła jelita trawiennego poprzez otwór gębowy.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
