Nowy opis wyrobu segmentów
tekst: Paweł Kaczmarczyk
Pszczelarstwo, Rok X, nr 2, luty 1959 — PAWEŁ KACZMARCZYK
PAWEŁ KACZMARCZYK
strona 55
Jeszcze jeden model segmentu podałem w roku 1958. Do tego rodzaju segmentu potrzebna jest sztanca uwidoczniona na rysunku Sztanca składa się z dwóch części: dolna część jest przymocowana do żelaznego postumentu. Sztanca musi być zrobiona ze stali lub z twardego żelaza grubości 15 mm i 20 mm szerokości. W dolnej części trzeba wypiłować rowek szerokości 14 mm i 2,5 do 3 mm głębokości, o ukośnych bokach. W górnej części robi się wystający ząb wysokości 2,5 do 3mm, a szerokości 10 mm. Wymierzony drut zgina się w połowie, następnie oba druty podkłada się pod sztancę i uderzeniem młotka wygniata się wgłębienie pokazane na rys. a. Po wygnieceniu wszystkich wgłębień chwyta się kleszczykami druty w zagiętym końcu i drugimi kleszczykami nakręca się zgiętymi zębami do środka, jednakowo, jak wskazuje rys. 6. Wygięte miejsca spaja się blaszkami owijając każdy przedział dwa razy, potem przyklepuje się blaszki młotkiem. Zakończenie segmentów robi się w ten sposób, że jeden drut trzeba zagiąć, tak jak robiliśmy na początku, i nieco za zgięciem druty tak uciąć, żeby ucięte końce pasowały do siebie. W miejscu przeciętym spaja się klamerką z blaszki. Po wyprostowaniu i skalibrowaniu na prawidełku segment jest bardzo mocny.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
