Nieco uwag o pszczołach włoskich

tekst: Eugeniusz Cebula

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 1, styczeń 1969 — Eugeniusz Cebula

Eugeniusz Cebula

strona 8

winieta działu „Hodowla i wychów” — rysunek plastra z komórkami

Swego czasu miałem możność „stykać się” z pszczołami włoskimi i dokładnie poznać ich zalety i wady, jak również odmiany.

W Polsce ogólnie uważa się, że pszczoła włoska jest to pszczoła żółtego koloru, miodna, rojliwa, skłonna do rabunku. Co do jej łagodności — zdania są podzielone. Jedni twierdzą, że owszem, ma niezwykle łagodny charakter, inni natomiast — że jest złośliwa.

Miałem możność poznać pszczołę włoską pochodzącą ze sławnych w całym świecie pasiek włoskiego hodowcy Piany. Produkuje on matki pszczele dwóch linii. Jedną — w Castel San Pietro pod Bolonią, która wywodzi się ze starej linii włoskich pszczół, żyjącej od wieków w północnych Włoszech, i drugą — na wyspie Elbie, która różni się znacznie od pszczół spod Bolonii. Obu tym liniom dostatecznie dobrze przyjrzałem się w warunkach naszego kraju.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy