Najważniejsze składniki pokarmu pszczół. CUKRY
tekst: Zbigniew Lipiński, Renata Olesiejuk
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 12, grudzień 2012 — Dr hab. Zbigniew Lipiński, mgr inż. Renata Olesiejuk
Dr hab. Zbigniew Lipiński, PAN Olsztyn
mgr inż. Renata Olesiejuk, Zalbki
strona 6
ARTYKUŁ AUTORYZOWANY
Uzupełnianie zapasów cukrów w rodzinie pszczelej chroni pszczoły przed głodem zarówno w okresie zimowania, jak i długotrwałych okresów bezpożytkowych.
Cukry, zwane dawniej węglowodanami, znajdują się zarówno w soku tkankowym roślin, jak i we krwi zwierząt, stanowiąc cenny materiał energetyczny i budulcowy, również dla pszczół, które pobierają je wraz z nektarem, spadzią, pyłkiem, płynami gutacyjnymi itp.
Głównym źródłem cukrów są nektary kwiatowe, które zawierają od 4 do 60 i więcej procent cukrów oraz pyłki roślin, które mogą zawierać do 41% cukrów. W obydwu przypadkach zależy to od gatunku rośliny, nasłonecznienia, temperatury oraz wilgotności powietrza i gleby. Kiedy w kwiatach jednych gatunków roślin zawartość cukrów w nektarze wynosi zaledwie 5% – korona cesarska, w innych może dochodzić nawet do 70% – kasztanowiec (Waddington, 1987; Herbert, 1997).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
