Motylica — groźny szkodnik
tekst: Aleksandra Hartwig
Pszczelarstwo, Rok XX, nr 4, kwiecień 1969 — Lek. wet. Aleksandra Hartwig
Lek. wet. Aleksandra Hartwig
strona 12

Na łamach naszego czasopisma niejednokrotnie już zajmowaliśmy się zagadnieniem strat wywoływanych przez gąsienice motylicy woskowej. Niestety ciągle jeszcze niszczy ona w naszych pasiekach bardzo duże ilości suszu.
Spółdzielnie pszczelarskie mają ogromne kłopoty z zaopatrzeniem rynku w węzę na skutek braku wosku. Brak wosku można uzupełnić przez podniesienie produkcji naszych pasiek, jak również przez bardziej racjonalne wykorzystanie już istniejących rezerw, które niejednokrotnie ulegają zniszczeniu przez motylicę. Dlatego konieczne wydaje się przypomnienie najważniejszych danych z zakresu biologii motylicy woskowej oraz najczęściej stosowanych metod jej zwalczania.
W pasiekach możemy spotkać dwa rodzaje motylicy — dużą i małą. Należą one do tzw. motyli zmrocznych. Formy dorosłe owadów są barwy szarobeżowej, sposób życia i rozwój obydwu gatunków jest zbliżony, a różnią się między innymi wielkością.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
