Moje wspomnienia bartnictwie

tekst: Piotr Arciszewski

Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 10, październik 1966 — Piotr Arciszewski

Piotr Arciszewski

strona 12

zdjęcie — bartnik wspinający się na leziwie po pniu drzewa (opisane w podpisie na str. 13)
zdjęcie — bartnik siedzący wysoko na pniu drzewa, przy linie (opisane w podpisie na str. 13)

Przed ostatnią wojną byłem gajowym w Puszczy Nalibockiej, pow. Stołbce woj. Nowogrodek (36 000 ha), a później w Puszczy Czerwiszcze (12 000 ha), pow. Kamień Koszyrski.

W obydwu Puszczach były nieliczne już barcie należące do miejscowych chłopów. Ja pszczelarzyłem w 3 barciach, 10 kłodach i 25 ulach Lewickiego. Nowych barci nikt już nie dział. Starzy bartnicy wskazywali na wystające z ziemi pniaki, mówiąc czyja to była ongiś barć. Opowiadano również o szkodach wyrządzanych dawniej pszczołom w barciach przez niedźwiedzie. Dla odstraszenia ich przywiązywano koło barci na sznurze „samobitnie”, a na ziemi ustawiano brony lub ostrokoły, na które spadający niedźwiedź nadziewał się. Za moich czasów wszystkie niedźwiedzie były już wystrzelane, tylko nazwa Uroczysko Niedźwiedziowe w Puszczy Nalibockiej przypominała, że miały one tam ongiś swój matecznik.

Wszelkie prace bartne wykonywali przeważnie właściciele barci, ale zbioru miodu dokonywał bartnik, wynagradzany przez dwór opałem lub możnością użytkowania pastwiska.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy