Moje uwagi na temat błądzenia pszczół
tekst: Wacław Michalski
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 12, grudzień 1962 — Wacław Michalski
strona 364

Od dawna wiadomo, tak z praktyki, jak i literatury pszczelarskiej, że pszczoły błądzą, to znaczy nie powracają z lotu do swego ula, a wchodzą do innego. Oczywiście nie wszystkie i nie zawsze, różne są bowiem przyczyny tego zjawiska. Różne też będą skutki. Zmieniając miejsca postoju pasieki na okresy kilkuletnie lub tylko na krótkie wypady na wrzosy, a przy tym prowadząc dokładne i wyczerpujące zapiski, pozwolę sobie przypomnieć kilka zasadniczych przyczyn powodujących błądzenie oraz wskazać ich skutki, aby drogą szerszych obserwacji pogłębić to zagadnienie, dotychczas jeszcze należycie nie przebadane szczególnie w skutkach. Więcej jest bowiem ujemnych skutków tego zjawiska, niż dodatnich, przynajmniej w praktykowanych u nas przeważnie sposobach gospodarki pasiecznej. Szeregując przyczyny i skutki błądzenia postaram się możliwie krótko przeanalizować najczęściej spotykane.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
