Moja gospodarka pasieczna
tekst: Ludomira Kalinowska
Pszczelarstwo, Rok VI, nr 3, marzec 1955 — Ludomira Kalinowska
Ludomira Kalinowska
strona 24
(Praca konkursowa)
Życiem pszczół i pracą przy nich interesuję się już od dzieciństwa. Mając 12 lat pomagałam przy pracy w pasiece ojcu, trochę pod przymusem a trochę z zainteresowania. Mimo, że pomoc ta trwała kilka lat, to jednak nie nauczyłam się na tyle, abym mogła prowadzić pasiekę samodzielnie. Do samodzielnej pracy w pasiece przystąpiłam dopiero po okupacji. Strony praktycznej nauczyłam się od męża, zaś teoretycznej — z książek i czasopism pszczelarskich oraz częściowo z kursów.
W roku 1949 otrzymałam 12 rojów od męża, który musiał zaprzestać pracy przy pszczołach z uwagi na studia.
Początkowo praca szła mi dosyć trudno; nie umiałam powziąć decyzji w trudniejszych wypadkach. Zniechęciło mnie to trochę do pracy i nieraz myślałam o zaniechaniu dalszego prowadzenia pasieki. Było to jednak chwilowe zniechęcenie, a występowało przeważnie wtedy, gdy byłam z dala od pasieki. Ustępowało ono szybko, a dzisiaj nie wyobrażam sobie lata bez brzęku pszczół i pracy przy nich. Zimą mimo, że pracy mam dużo, to zawsze mi czegoś brak i z utęsknieniem oczekuję wiosny, aby znów można było obserwować pszczoły i pracować przy nich.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
