Moja gospodarka pasieczna
tekst: Stanisław Rusin
Pszczelarstwo, Rok VI, nr 2, luty 1955 — Stanisław Rusin
Stanisław Rusin
strona 26
Na wstępie muszę zaznaczyć, że należę do młodych pszczelarzy. Wkrótce po Wyzwoleniu ukończyłem siódmą klasę szkoły podstawowej i starałem się o przyjęcie do gimnazjum. Istniała wówczas możliwość dostania się wprost do klasy drugiej pod warunkiem zdania wstępnego egzaminu. Otóż ten egzamin zadecydował ostatecznie o tym, że zająłem się hodowlą pszczół. Tak się zdarzyło, że z zoologii wyciągnąłem pytanie „Pszczoła, jej rozwój i znaczenie dla gospodarki krajowej“. Byłem tym zaskoczony: niewiele wiedziałem o korzyściach, jakie dają pszczoły, a tym mniej o ich „misternym“ życiu. I choć sama odpowiedź nie wypadła nadzwyczajnie, to jednak odniosłem wielką korzyść z końcowych słów profesora: „Kto uważnie śledzi życie pszczół, ten na pewno obok korzyści materialnych wiele zyska dla swego charakteru, nauczy się dokładnej i solidnej pracy. Dlatego gdy dorośniesz, załóż sobie choć skromną pasiekę, a tak zamiast — jak to wielu czyni — grać w karty, czy w inny sposób tracić czas, w chwilach wolnych znajdziesz w pasiece wiele rozrywki i zadowolenia.
Słowa te nurtowały we mnie i domagały się natychmiastowej realizacji. Dlatego zima zeszła mi pod hasłem „z wiosną musi powstać pasieka“. Zrealizować je nie było łatwo nie mając żadnych środków.
W tym czasie wiele czytałem z zakresu pszczelarstwa, nawet rzeczy stare, aby z nastaniem wiosny stanąć do realizacji postanowienia z pewnym zasobem wiadomości teoretycznych, tak niezbędnych dla praktyki. Postarałem się o ul, a co ważniejsze, miejscowy pszczelarz obiecał mi osadzić w nim pierwszy rój.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
