Mój ulik weselny

tekst: Tadeusz Wawryn

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 12, grudzień 1957 — TADEUSZ WAWRYN

winieta działu „Wymiana doświadczeń” — rysunek gałązki lipy przy ozdobnym inicjale „W”

TADEUSZ WAWRYN

strona 369

W wychowie matek i ich unasienieniu ważne jest zastosowanie i wykorzystanie ulika weselnego. Ma on bowiem sprostać takim zadaniom: aby pszczoły i matka miały warunki zbliżone do naturalnych (przede wszystkim cieplne), aby nie wymagał dużej ilości [nieczytelne]zczół (co jest ważne w większej hodowli), również procent unasienienia matek w ulikach powinien być możliwie wysoki (ponad 75%), ponadto ulik powinien być tani oraz łatwy i wygodny w obsłudze. W kraju głównie rozpowszechniony został ulik weselny Zandera, posiadający mimo pewnych zalet również i sporo wad, np. duży procent strat w pszczołach i matkach w uzależnieniu od warunków atmosferycznych.

Pomysł nowego ulika weselnego powstał w wyniku poszukiwań lepszego rozwiązania problemu unasieniania matek. W konstrukcji zespołowego ulika szufladkowego autor wziął pod uwagę wyżej wspomniane wymagania.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy