Mieszańce pszczoły szarej górskiej gruzińskiej z pszczołą miejscową oraz ich wartość użytkowa
tekst: Jan Woźnica
Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 7, lipiec 1968 — Dr Jan Woźnica
Dr Jan Woźnica
strona 2
Wyższa Szkoła Rolnicza Lublin

Ostatnio w Polsce pszczelarze żywo interesują się pszczołami rasy szarej górskiej gruzińskiej (Apis mellifica caucasica Gorb), a szczególnie ich krzyżówkami z pszczołą miejscową (Apis mellifica mellifica L.). Zainteresowanie to wiąże się z nadzieją uzyskania w ten sposób większych zbiorów miodu. (W dalszej części tekstu pszczoły szare górskie gruzińskie nazywam „gruzińskimi“.)
Mając na względzie celowość wprowadzania do naszych pasiek pszczół gruzińskich przebadałem wartość użytkową ich mieszańców jako materiału, którego możliwości rozpowszechniania są stosunkowo duże.
Doświadczenie wykonałem w 1966 r. na terenie woj. lubelskiego i rzeszowskiego, w sześciu pasiekach stacjonarnych i jednej wędrownej. Załączona mapka ilustruje rozmieszczenie tych pasiek. Badaniami objęto 83 rodziny mieszańców pierwszego pokolenia. Grupę kontrolną stanowiło 139 rodzin pszczół miejscowych oraz jedna rodzina oryginalnych pszczół gruzińskich.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
