Lipa – królowa pełni pszczelarskiego lata

tekst: Marek Pogorzelec

Pszczelarstwo, Rok LXVIII, nr 7, lipiec 2017

Tuż po przekwitnięciu robinii akacjowej, czyli na początku czerwca, zakwitają pierwsze egzemplarze naszej rodzimej lipy szerokolistnej. Druga z naszych lip – lipa drobnolistna – jest bardziej rozpowszechniona na stanowiskach naturalnych. Zwykle kończy ona kwitnąć w połowie lipca. Lipy szerokolistne i drobnolistne określają ramy pożytku „pełni lata". Miód lipowy ma wyrobioną markę i dlatego konsumenci pytają o niego. Niestety, drzew dostarczających nektaru na ten miód ubywa w zastraszającym tempie i nie pomoże tworzenie dotowanych przez Unię Europejską działań związanych z rejestracją marek produktów regionalnych i tradycyjnych. Zamiast wypełniać papiery, trzeba sadzić lipy, dużo lip, bo innej drogi do zwiększenia produkcji dobrego miodu lipowego nie ma. Oczywiście sadząc lipy, nie sadzimy ich dla swoich pszczół, tylko dla pszczół naszych następców. Większość lip, z których korzystają nasze pszczoły, też ktoś kiedyś posadził. Dziś nie jest to zadanie łatwe, bo terenów, które nam się wydają bezpańskie, nie ma. Istnieją jedynie tereny, którymi właściciel mniej się interesuje. Lipa samowolnie posadzona na takim terenie najczęściej nie zdąży osiągnąć wieku, w którym pszczoły będą mogły w pełni docenić jej walory. Nadzieją jest współpraca pszczelarzy z samorządami. Zwykle nie jest ona „usłana różami".

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy