Kilka uwag o wędrówkach na wrzosy
tekst: Edward Natkaniec
Pszczelarstwo, Rok II, nr 1, styczeń–luty 1951 — EDWARD NATKANIEC
EDWARD NATKANIEC
strona 34
Zapoczątkowane przed trzema laty wędrówki na wrzosowiska zdobyły już pewnego rodzaju tradycję, a pszczelarze — wrzosowicze zyskali nowe, specjalne doświadczenia. Biorąc udział w tych wędrówkach, obecnie chciałbym się podzielić moimi spostrzeżeniami ze wszystkimi kolegami, zainteresowanymi tym tematem.
Zebrane przeze mnie dane dotyczą wrzosowisk porosłych częściowo lasem sosnowym, o podłożu piaszczystym, częściowo podmokłym, znajdujących się w okolicy stacji kolejowej Studzianka, powiatu Bolesławiec.
Załączam własne dane z trzech ostatnich lat, obrazujące (w przybliżeniu) stan ilościowy wywożonych tam pni oraz wyniki zbiorów miodu w poszczególnych latach.
| Rok | Ilość pasiek | Ilość pni | Przeciętna wydajność pnia w kg | Ilość km² objętych lotem pszczół | Ilość pni na 1 km² wrzosowisk |
|---|---|---|---|---|---|
| 1948 | 5 | 40 | 25 | 13 | 3,0 |
| 1949 | 16 | 410 | 20 | 16 | 25,6 |
| 1950 | 60 | 2600 | 8 | 30 | 86,6 |
Uwagi: 1) za przeciętny wynik z pnia podaję cały zapas miodu, jaki pszczoły zdołały zgromadzić w ciągu sezonu wrzosowego.
strona 35
2) zasięg lotu pszczół przyjęto na 2 km.
Zestawienie to nasuwa następujące zasadnicze spostrzeżenia:
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
