Kilka uwag o wędrówkach na wrzosy

tekst: Edward Natkaniec

Pszczelarstwo, Rok II, nr 1, styczeń–luty 1951 — EDWARD NATKANIEC

EDWARD NATKANIEC

strona 34

Zapoczątkowane przed trzema laty wędrówki na wrzosowiska zdobyły już pewnego rodzaju tradycję, a pszczelarze — wrzosowicze zyskali nowe, specjalne doświadczenia. Biorąc udział w tych wędrówkach, obecnie chciałbym się podzielić moimi spostrzeżeniami ze wszystkimi kolegami, zainteresowanymi tym tematem.

Zebrane przeze mnie dane dotyczą wrzosowisk porosłych częściowo lasem sosnowym, o podłożu piaszczystym, częściowo podmokłym, znajdujących się w okolicy stacji kolejowej Studzianka, powiatu Bolesławiec.

Załączam własne dane z trzech ostatnich lat, obrazujące (w przybliżeniu) stan ilościowy wywożonych tam pni oraz wyniki zbiorów miodu w poszczególnych latach.

Rok Ilość pasiek Ilość pni Przeciętna wydajność pnia w kg Ilość km² objętych lotem pszczół Ilość pni na 1 km² wrzosowisk
1948 5 40 25 13 3,0
1949 16 410 20 16 25,6
1950 60 2600 8 30 86,6

Uwagi: 1) za przeciętny wynik z pnia podaję cały zapas miodu, jaki pszczoły zdołały zgromadzić w ciągu sezonu wrzosowego.

strona 35

2) zasięg lotu pszczół przyjęto na 2 km.

Zestawienie to nasuwa następujące zasadnicze spostrzeżenia:

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy