Jeszcze w sprawie terminów — „pszczelnictwo“ czy „pszczelarstwo“?

tekst: Wojciech Bojarczuk, Antoni Demianowicz, Zofia Konopacka

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 11, listopad 1963 — Wojciech Bojarczuk, Prof. dr A. Demianowicz, Mgr Z. Konopacka

strona 298

Języki sztuczne, jak np. Esperanto, całkowicie trzymają się swych reguł w tworzeniu nowych określeń za pomocą przydawek do źródłosłowu. Języki żywe, a zwłaszcza polski dają nam możność wysnuć jakieś prawo kierujące słownictwem, i naraz w kilku wypadkach dzieje się zupełnie inaczej. Takie zaskoczenia nie są przykre, a raczej przyjemne i czynią język pięknym, bo nie monotonnym. A więc przejrzyjmy kilka par wyrazów związanych z sobą:

Człowick jego zajęcie

kucharz . . kucharstwo

stolarz . . . stolarstwo

lekarz . . . lekarstwo (!)

już otrzymaliśmy pierwszą niedorzeczność. Zajęciem lekarza jest — lecznictwo.

Druga grupa przykładów:

bartnik . . . bartnictwo

złotnik . . . złotnictwo

gorzelnik . . gorzelnictwo

warzywnik(!) . warzywnictwo

Mówi się raczej „gorzelany”; „warzywnik”, to nie człowiek, a część ogrodu, gdzie się uprawia warzywa.

jedwabnik(!) . jedwabnictwo

I znowu „jedwabnik”, to nie człowiek, a owad hodowany przez człowieka.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy