Jeszcze w sprawie terminów — „pszczelnictwo“ czy „pszczelarstwo“?
tekst: Wojciech Bojarczuk, Antoni Demianowicz, Zofia Konopacka
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 11, listopad 1963 — Wojciech Bojarczuk, Prof. dr A. Demianowicz, Mgr Z. Konopacka
strona 298
Języki sztuczne, jak np. Esperanto, całkowicie trzymają się swych reguł w tworzeniu nowych określeń za pomocą przydawek do źródłosłowu. Języki żywe, a zwłaszcza polski dają nam możność wysnuć jakieś prawo kierujące słownictwem, i naraz w kilku wypadkach dzieje się zupełnie inaczej. Takie zaskoczenia nie są przykre, a raczej przyjemne i czynią język pięknym, bo nie monotonnym. A więc przejrzyjmy kilka par wyrazów związanych z sobą:
Człowick jego zajęcie
kucharz . . kucharstwo
stolarz . . . stolarstwo
lekarz . . . lekarstwo (!)
już otrzymaliśmy pierwszą niedorzeczność. Zajęciem lekarza jest — lecznictwo.
Druga grupa przykładów:
bartnik . . . bartnictwo
złotnik . . . złotnictwo
gorzelnik . . gorzelnictwo
warzywnik(!) . warzywnictwo
Mówi się raczej „gorzelany”; „warzywnik”, to nie człowiek, a część ogrodu, gdzie się uprawia warzywa.
jedwabnik(!) . jedwabnictwo
I znowu „jedwabnik”, to nie człowiek, a owad hodowany przez człowieka.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
