Jeszcze o żywopłocie z wierzby
tekst: Erwin Thyron
Pszczelarstwo, Rok X, nr 1, styczeń 1959 — Ks. ERWIN THYRON
Ks. ERWIN THYRON
strona 11
W nr 5/58 „Pszczelarstwa" podałem sposób założenia żywopłotu z wierzby przez sadzonkowanie. Z licznych zapytań, jakie potem otrzymywałem, wynika, że pszczelarze bardzo się tym zainteresowali i doceniają wartość takiego żywopłotu. Dlatego chciałbym podać drugi sposób, wprawdzie nieco kosztowniejszy, ale za to dający szybszy efekt. Polega on na wykorzystaniu materiału zakorzenionego. W tym celu używa się wierzbę Küblera (Salix Smithiana var. Kübleri). Jest to krzyżówka między wierzbą iwą i witwą. Wierzba Küblera ma tę zaletę, że bardzo wcześnie „wypuszcza". Już w końcu października i początku listopada ukazują się grube kotki, bardzo w tym czasie poszukiwane przez ogrodników dla zdobienia wieńców, bukietów. (Dzień Zaduszny, Adwent). Tną oni pędy, gęsto obsadzone pączkami, stawiając je do wody w ciepłym pomieszczeniu. Po kilku dniach można ręką łuski z pączków usunąć. Gospodarny posiadacz takiego żywopłotu znajdzie późną jesienią wszędzie okazję do zbytu tego poszukiwanego materiału. Największą jednak wartość ma dla pszczelarstwa wierzba Küblera. Już w końcu lutego kotki zaczynają wydawać pyłek, tak potrzebny w tym czasie dla rozwoju rodziny pszczelej. Z tego powodu wierzba Küblera jest tak bardzo ceniona. Służy ona nie tylko jako żywopłot, tworząc ładne i wdzięczne ogrodzenie, lecz stanowi zarazem doskonały pożytek pszczeli. Żywopłot z łatwością podrasta do wysokości 3 — 4 m, nie rdzewieje (nie podlega grzybkowi), z roku na rok coraz bardziej się zagęszcza. Boczne pędy, wyrastające od dołu do góry, można rokrocznie w listopadzie lub zimie odcinać. W ten sposób uzyskany materiał znajdzie chętnych nabywców, jak już wyżej wspominałem. Bez obawy można tak postąpić, gdyż pozostaje jeszcze wielka ilość krótkich pędów, gęsto obsadzonych baziami, które zapewnią nam dobry pożytek dla pszczół.
Kiedy i jak sadzić?
Założenie żywopłotu z wierzby Küblera może nastąpić na jesieni od listopada lub na wiosnę. W tym celu wykopuje się rowek, 40 cm szeroki, a 25 cm głęboki. Wysypuje się go wilgotnym torfem, dodając garść tomasyny i wapna, po czym tak przygotowaną glebę przekopuje się, by się wszystko dobrze ze sobą zmieszało. W tak przygotowany rowek sadzimy smukłe zakorzenione pędy w odstępie 10 cm. Bierzemy 2 sadzonki, trzymając jedną w lewej, a drugą w prawej ręce. Krzyżujemy je koło nasady górnych korzonków. W tak krzyżowanej pozycji sadzimy. Pomocnik dodaje ziemi. W ten sposób jeden pęd wskazuje na prawo, drugi na lewo. Na metr bieżący potrzebujemy 10 sztuk. (Źródło nabycia wierzby Küblera: Zarząd Zieleni Miejskiej w Poznaniu, ul. Alfreda Lampe 23. Cena 1 szt. — 3,45 zł.) Gdy sadzonki się przyjmą, wbijamy w odstępie 5—6 m mocne pale, do których przybijamy poziomo 2 druty, pierwszy 50 cm od ziemi, drugi 1 m lub 1,30—1,50 m ponad ziemią. Do tych drutów przymocowujemy łykiem lub wikliną poszczególne pędy na krzyż. Tak powstaje plecionka w kratę i żywopłot gotowy. Szczęśliwy ten pszczelarz, którego pszczoły od połowy marca aż do czasu zakwitnięcia drzew owocowych znajdą pyłek w dostatecznej ilości w pobliżu swojej pasieki!
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
