Jak zimować pszczoły. II
tekst: Mieczysław Janiszewski
Pszczelarstwo, Rok III, nr 11, listopad 1952 — MIECZYSŁAW JANISZEWSKI

MIECZYSŁAW JANISZEWSKI
strona 12
Przystępując do wyboru sposobu zimowania pszczół trzeba zdać sobie sprawę z czynników zewnętrznych, które mogą wpływać ujemnie na przebieg zimowli. Wymienić tu należy:
a) zmienność temperatury otoczenia,
b) wilgoć atmosferyczną,
c) wiatr,
d) promienie słoneczne,
e) hałas i niepokojenie pszczół.
W Polsce są w użyciu następujące sposoby zimowania pszczół: na toczku, w stebniku lub rowach ziemnych oraz w pomieszczeniach gospodarskich.
W wypadku zimowania na toczku działają na ul wszystkie wymienione poprzednio czynniki. Konieczne jest stosowanie największego ograniczenia i ocieplenia gniazda. Używa się zwykle uli o ścianach podwójnych lub grubych słomianych. Jednak najlepsze nawet ocieplenie nie zabezpiecza całkowicie wnętrza uli przed wahaniami temperatury zewnętrznej oraz przed ujemnym oddziaływaniem innych czynników. W związku z tym przy zimowaniu na toczku pszczoły zużywają największe ilości pokarmu w porównaniu z zimowanymi w inny sposób. Wynikające stąd ujemne skutki równoważone są przez możność dokonywania przez pszczoły późno - jesiennych i wczesno - wiosennych oblotów oczyszczających. Przy długotrwałych niepomyślnych warunkach atmosferycznych, pszczoły zimujące na toczku narażone są jednak na większe niebezpieczeństwo niż przy zimowaniu w stebniku. Dla zmniejszenia ujemnego wpływu wahań temperatury, oprócz ocieplenia indywidualnego stosowane jest nieraz grupowe ocieplanie uli przez wspólne okrycie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
