Jak uzyskać lepszy zbiór miodu?

tekst: Gustaw Cholewa

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 10, październik 1969 — Mgr inż. Gustaw Cholewa

strona 7

Fragment pasieki doświadczalnej Oddziału Pszczelnictwa IS w Puławach
Fragment pasieki doświadczalnej Oddziału Pszczelnictwa IS w Puławach

W czasie kilkunastoletniej praktyki pszczelarskiej usiłowałem dociec, co jest powodem słabych zbiorów miodu w naszej okolicy — najczęściej 5—10 kg z pnia. Podstawą pożytków, jak w ogóle przeważnie w kraju, są tu najpierw drzewa, krzewy owocowe i inne, następnie rzepak, w końcu akacja i lipa. Na pożytku z drzew i krzewów rodziny dochodzą do siły. Główny wziątek — z rzepaku i ewentualnie z akacji i lip, jeśli dopiszą. Podczas zbioru, głównie z rzepaku, matki mocno czerwią i do wychowu czerwiu rodziny zużywają zebrane zapasy. Jeśli następnie akacja i lipa nie nektarują, co się często zdarza, w miodniach powstają pustki. W czerwcu i lipcu rodziny dochodzą do wielkiej siły (o ile się nie wyroiły parokrotnie) i dla pszczelarza często nic nie pozostaje, jeśli pod koniec kwitnienia rzepaku już nie wybrał częściowo miodu.

Wiadomo, że pszczoły, które się rodzą w czerwcu i w lipcu, nie przedstawiają żadnej wartości jeśli się nie korzysta z późnych pożytków, np. z wrzosu.

Jak temu zaradzić?

Otóż zaleca się ograniczanie matki w czerwieniu na kilku plastrach w okresie od około 1.VI do 15.VII i to ewentualnie nawet przy równoczesnym zamknięciu jej kratą odgrodową w tyle od wylotu, przez co nie może wyjść rój.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy