Jak powstrzymałem rabunek

tekst: Wincenty Żywicki

Pszczelarstwo, Rok V, nr 6, czerwiec 1954 — W. Żywicki

W. Żywicki

strona 30

Pragnę podzielić się z czytelnikami „Pszczelarstwa“ wypróbowanym przeze mnie sposobem zapobiegania rabunkowi u pszczół.

W roku 1953 wywoziłem swoją pasiekę do jednego z PGR w pow. kwidzyńskim, woj. gdańskie. Z końcem głównego pożytku, w pierwszych dniach sierpnia spostrzegłem w pasiece silny rabunek niektórych nieco słabszych pni, bezzwłocznie więc zastosowałem różne znane zabiegi, lecz żadne z nich nie poskutkowały.

W końcu wpadłem na pewien pomysł. W pierwszym rzędzie przejrzałem dokładnie wszystkie pnie (rozstawione były w parku w znacznej odległości od siebie), aby ustalić które z nich rabują. Po ustaleniu tego, natychmiast przyszykowałem syrop cukrowy po 1 litrze na pień z dodatkiem miodu dla zapachu i podkarmiłem pnie rabujące (podkarmiaczek używam tylko górnych). Skutek był piorunujący: po upływie pół godziny rabunek zmniejszył się co najmniej o 50%, zaś w ciągu 2 godzin — ustał zupełnie. W następnym dniu powtórzyłem podkarmianie i napad więcej się nie powtórzył. Nadmieniam przy tym, że pnie, które dokonywały rabunku, były bardzo silne i miały pod dostatkiem żywności.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy