Jak powstrzymałem rabunek
tekst: Wincenty Żywicki
Pszczelarstwo, Rok V, nr 6, czerwiec 1954 — W. Żywicki
W. Żywicki
strona 30
Pragnę podzielić się z czytelnikami „Pszczelarstwa“ wypróbowanym przeze mnie sposobem zapobiegania rabunkowi u pszczół.
W roku 1953 wywoziłem swoją pasiekę do jednego z PGR w pow. kwidzyńskim, woj. gdańskie. Z końcem głównego pożytku, w pierwszych dniach sierpnia spostrzegłem w pasiece silny rabunek niektórych nieco słabszych pni, bezzwłocznie więc zastosowałem różne znane zabiegi, lecz żadne z nich nie poskutkowały.
W końcu wpadłem na pewien pomysł. W pierwszym rzędzie przejrzałem dokładnie wszystkie pnie (rozstawione były w parku w znacznej odległości od siebie), aby ustalić które z nich rabują. Po ustaleniu tego, natychmiast przyszykowałem syrop cukrowy po 1 litrze na pień z dodatkiem miodu dla zapachu i podkarmiłem pnie rabujące (podkarmiaczek używam tylko górnych). Skutek był piorunujący: po upływie pół godziny rabunek zmniejszył się co najmniej o 50%, zaś w ciągu 2 godzin — ustał zupełnie. W następnym dniu powtórzyłem podkarmianie i napad więcej się nie powtórzył. Nadmieniam przy tym, że pnie, które dokonywały rabunku, były bardzo silne i miały pod dostatkiem żywności.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
