Jak poprawiłem swój podkurzacz
tekst: Józef Gromatowicz
Pszczelarstwo, Rok VII, nr 3, marzec 1956 — Józef Gromatowicz
Józef Gromatowicz
strona 21
Jestem pszczelarzem przeszło 25 lat. Posługujemy się tu przeważnie podkurzaczami o pojedynczych ściankach robionych z grubej blachy dachowej. Takim podkurzaczem, przy 50-pniowej pasiece, mogłem posługiwać się tylko 4—5 lat. Potem przepalały się jak nie boki podkurzacza, to górna jego rurka. Myślałem więc, jakby można go zaoszczędzić. Przy czyszczeniu go w środku zauważyłem, iż żużel mocno przywiera do ścianek podkurzacza i do rurki. Przestałem więc usuwać go z wnętrza, a tylko rurkę przepycham patykiem tak, żeby dym mógł swobodnie uchodzić, a w dole, tj. na ruszcie tylko zbieram popiół.
Tak więc nieusuwany żużel stworzył w środku niezbyt grubą ściankę izolacyjną i nie dopuszcza do przegrzewania się, a tym samym niszczenia ścianek podkurzacza.
Podkurzacz ten służy mi już 11 lat i jeszcze nie jest bardzo zniszczony. Mieszek podkurzacza często pastuję, aby zapobiec kruszeniu skóry. Przy zapalaniu używam nafty albo denaturatu, spryskując nim trochę próchno w środku podkurzacza, które od jednej zapałki natychmiast się zapala.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
