Jak chronić drzewa? (część XII)

tekst: Katarzyna Wieteska

Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 9, wrzesień 2012 — Katarzyna Wieteska

Katarzyna Wieteska

strona 12

Na równi z doskonaleniem gospodarki pasiecznej w świadomości pszczelarzy istnieje potrzeba wzbogacania bazy pożytkowej okolicy pasieki. Próby spontanicznego obsiewu i wprowadzania sadzonek na tereny niezagospodarowane, rzadko przynoszą oczekiwane efekty. Do takiego „zadrzewienia” okolicy pasieki potrzebna jest niekiedy wielka liczba drzewek dostatecznie dużych, aby mogły poradzić sobie z konkurencją innych roślin. W tym cyklu artykułów opiszę sposoby uzyskiwania uformowanych drzewek gatunków miododajnych metodami wegetatywnymi i generatywnymi oraz warunki nasadzeń, które zapewnią najlepszą i trwałą bazę pożytkową dla pszczół.

rysunek — młody mężczyzna z łopatą sadzi drzewko pod starą wierzbą z ludzką twarzą, która obejmuje go gałęzią; pionowo „Rys. D. Bednarek”

Aby młode drzewka nie wymagały ciągłych zabiegów pielęgnacyjnych i najlepiej rosły w stałym miejscu, należy dobrać je w pierwszej kolejności pod kątem wymagań środowiskowych. Uwarunkowania genetyczne wyselekcjonowanych drzew w pełni się wtedy ujawnią, zwłaszcza cechy obfitości kwitnienia, miodo- i pyłkodajność. Gatunki drzew miododajnych należy przede wszystkim dobrać do warunków glebowych terenu, którym dysponujemy. Na glebach wilgotnych, często nawet okresowo zalewanych przez wodę, można sadzić tylko wierzby. Na glebach umiarkowanie wilgotnych i żyznych wszystkie gatunki będą miały szansę szybko osiągnąć okazałe rozmiary. Na glebach suchszych i niezbyt żyznych może rosnąć robinia akacjowa, klony (polny, tatarski, Ginnala i jesionolistny), wierzba iwa i wawrzynkowa. Na wyrobiskach i hałdach mogą poradzić sobie tylko robinia akacjowa i klon jesionolistny, a także wierzba iwa.

Na terenach nieużytkowanych przez ludzi kształt rosnących drzew nie jest zbyt ważny. Mogą być to formy naturalne jedno- lub wielopniowe. Drzewka rosnące na terenach otwartych narażone są na zgryzanie przez zwierzęta i „przyduszanie” przez rośliny silniej rosnące i zadomowione w środowisku. W obu przypadkach wprowadzenie takich form drzewek, zwiększa prawdopodobieństwo na ich niezakłócony, szybki wzrost. Tam, gdzie drzewka narażone są na zgryzanie przez duże zwierzęta, pnie powinny być zabezpieczone i mieć koronę wyprowadzoną tak wysoko, aby zwierzęta nie mogły jej uszkodzić. Jeżeli pod

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy