Igliwie sosnowe — doskonałym kurzywem
tekst: Józef Rzegocki
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 4, kwiecień 1962 — Józef Rzegocki
Józef Rzegocki
strona 119
Dobre kurzywo w pracy pszczelarza ma duże znaczenie. Ważne jest, aby było ono łatwe do zdobycia. Chcąc przyjść z pomocą tym, którzy mają z tym trudności, chciałem zwrócić ich uwagę na szpilki sosnowe. Szpilki sosnowe nie przegniłe i nie pokruszone, miernie w podkurzaczu upchane tlą się doskonale i długo i w każdej potrzebie wydzielają żądaną ilość zimnego, bardzo przyjemnego dymu. Zdobycie igliwia nie przedstawia dużej trudności. Trzeba go zgrabić w lesie sosnowym, przebrać z patyków, odrzucić mech, którego domieszka powoduje nieprzyjemny zapach, dobrze wysuszyć i kurzywo gotowe. Dobrze wysuszone nie wydziela czarnej cieczy.
Można również zebrać je z drobnych gałązek (z drzew ściętych) ze szpilkami, które po wysuszeniu będą jeszcze lepsze, bo niepokruszone i nieprzegniłe.
Igliwie innych drzew szpilkowych do tego celu się nie nadaje, gdyż jest drobne i gaśnie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
