Igliwie sosnowe — doskonałym kurzywem

tekst: Józef Rzegocki

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 4, kwiecień 1962 — Józef Rzegocki

Józef Rzegocki

strona 119

Dobre kurzywo w pracy pszczelarza ma duże znaczenie. Ważne jest, aby było ono łatwe do zdobycia. Chcąc przyjść z pomocą tym, którzy mają z tym trudności, chciałem zwrócić ich uwagę na szpilki sosnowe. Szpilki sosnowe nie przegniłe i nie pokruszone, miernie w podkurzaczu upchane tlą się doskonale i długo i w każdej potrzebie wydzielają żądaną ilość zimnego, bardzo przyjemnego dymu. Zdobycie igliwia nie przedstawia dużej trudności. Trzeba go zgrabić w lesie sosnowym, przebrać z patyków, odrzucić mech, którego domieszka powoduje nieprzyjemny zapach, dobrze wysuszyć i kurzywo gotowe. Dobrze wysuszone nie wydziela czarnej cieczy.

Można również zebrać je z drobnych gałązek (z drzew ściętych) ze szpilkami, które po wysuszeniu będą jeszcze lepsze, bo niepokruszone i nieprzegniłe.

Igliwie innych drzew szpilkowych do tego celu się nie nadaje, gdyż jest drobne i gaśnie.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy