Grodzenie gniazda

tekst: Stefan Stefański

Pszczelarstwo, Rok I, nr 4, lipiec–sierpień 1950 — Mgr STEFAN STEFAŃSKI

(artykuł dyskusyjny)

Mgr STEFAN STEFAŃSKI

strona 39

Przełomem w rozwoju pszczelnictwa było wprowadzenie przez Hubera (1792 r.), i przez Berlepsza oraz Langstrotha (równocześnie w 1852 r.) uli o ramce ruchomej. Te udoskonalenia w gospodarce pasiecznej pozwoliły pszczelarzom na celowy wgląd w życie i pracę rodziny pszczelej, przede wszystkim w celu zwiększenia wydajności w zbiorach miodu i ułatwień w jego odbiorze. Ale i w ulach bezramkowych, o budowie dzikiej, czy też w ulach snozowych, pszczelarze — Prokopowicz i Dzierżoń — wypracowali już wcześniej od Langstrotha pewne sposoby gospodarcze, umożliwiające w części świadome kierowanie pracą pszczół w celu przyśpieszenia i zwiększenia zbiorów miodu.

Bardzo dużo wniósł do pszczelnictwa, wcześniejszy od Dzierżonia, Piotr Prokopowicz, wynalazca znanej dziś kraty odgrodowej do grodzenia gniazda pszczelego.

Prokopowicz zastosował swoją drewnianą kratę odgrodową w ulu swego pomysłu, oddzielając nią miodnię od gniazda z czerwiem, celem zabezpieczenia czystego odbioru miodu. Znał on także sposób wstrzymywania matki od czerwienia w miodni przez stosowanie poszerzonych rameczek sekcyjnych.

Ks. dr Dzierżoń (1811 — 1906 r.) w interesującym nas zagadnieniu (grodzenie gniazda pszczelego) zajmował nieco inne stanowisko niż Prokopowicz. Dzierżoń rozpoczął swoje „pszczelarzenie“ na wzór swego ojca — w kłodach, których w roku 1855 na ogólną liczbę 400 posiadanych rojów, ma jeszcze 30.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy