Gospodarka pyłkiem w pasiece (część I)
tekst: Zofia Konopacka
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 3, marzec 1981 — Dr Zofia Konopacka
Dr Zofia Konopacka
strona 14
Oddział Pszczelnictwa ISiK w Puławach

Naturalnymi pokarmami pszczół są miód i pyłek; miód jako źródło węglowodanów, pyłek jako źródło białka, tłuszczów, soli mineralnych i witamin. Pyłek jest surowcem niezbędnym do produkcji pokarmu dla larw i czerwiącej matki, niezbędny jest również do rozwoju różnych organów u młodych pszczół po ich wyjściu z komórek plastra, a także do zachowania normalnego bilansu białkowego u pszczół starszych. Stąd też dopływ pyłku do ula i zapasy pierzgi są czynnikiem warunkującym rozwój i normalne funkcjonowanie rodziny pszczelej.
Ocenia się, że bardzo silne rodziny zużywają w ciągu roku na własne potrzeby około 30 kg pyłku. Dopływ pyłku do uli jest szczególnie ważny w okresach intensywnego wychowu czerwiu, a więc wiosną i w końcu lata. Wyczerpanie zapasów pierzgi i brak możliwości uzupełnienia ich w tym okresie może poważnie zahamować wychów czerwiu w rodzinie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
