Gospodarka pyłkiem w pasiece (część I)

tekst: Zofia Konopacka

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 3, marzec 1981 — Dr Zofia Konopacka

Dr Zofia Konopacka

strona 14

Oddział Pszczelnictwa ISiK w Puławach

Gniazdo zbyt ciasne (nie poszerzone w porę) powoduje, że przy dobrym pożytku pyłek składany jest nawet do komórek zaczątków plastra
Gniazdo zbyt ciasne (nie poszerzone w porę) powoduje, że przy dobrym pożytku pyłek składany jest nawet do komórek zaczątków plastra

Naturalnymi pokarmami pszczół są miód i pyłek; miód jako źródło węglowodanów, pyłek jako źródło białka, tłuszczów, soli mineralnych i witamin. Pyłek jest surowcem niezbędnym do produkcji pokarmu dla larw i czerwiącej matki, niezbędny jest również do rozwoju różnych organów u młodych pszczół po ich wyjściu z komórek plastra, a także do zachowania normalnego bilansu białkowego u pszczół starszych. Stąd też dopływ pyłku do ula i zapasy pierzgi są czynnikiem warunkującym rozwój i normalne funkcjonowanie rodziny pszczelej.

Ocenia się, że bardzo silne rodziny zużywają w ciągu roku na własne potrzeby około 30 kg pyłku. Dopływ pyłku do uli jest szczególnie ważny w okresach intensywnego wychowu czerwiu, a więc wiosną i w końcu lata. Wyczerpanie zapasów pierzgi i brak możliwości uzupełnienia ich w tym okresie może poważnie zahamować wychów czerwiu w rodzinie.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy